آره ديگه،خيلي بهترم...

قرص سبز= مخصوص روزهاي يكشنبه و دوشنبه كه مي ري دانشگاه،تو مجبوري لبخند بزني و يه مشت شر و ور ببيني به اسم عكس از آسمون و دختراي مو بولندي كه به ديوار تكيه زدن يا روي زمين ولو شدن .

قرص قرمز=مخصوص روزهاي پنجشنبه كه براي خريد كتاب مي ري انقلاب،تو مجبوري با كسي در گير نشي حتي اگه مدتها بهت زل زد.

قرص آبي =مخصوص روزهاي جمعه كه مي ري تئاتر،بغل دستيت مدام سرفه مي كنه يا  اس ام اس مي ده يا حرف مي زنه و تو مجبوري تحملش كني.
 
قرص صورتي=مخصوص هر روز، مجبوري از 8 صبح تا 5 عصر سر كار باشي و بيفتي توي يه دور باطل كه حالت ازش بهم مي خوره،و مدام به حرف هاي مزخرف يه احمق كه داره بقل گوشت راجع به چگونگي راه هاي شوهر دار شدن وزوز مي كنه گوش بدي و لبخند بزني.

قرص مشكي=مخصوص وقتهايي كه غمگيني و بايد بايد بايد بتوني گريه كني...اصلا كار سختي نيست.

قرص بنفش=مخصوص شب ها ،تو مجبوري يه كار كاملا عادي بكني... بخوابي .

راستي يه قرص هم مي خوام براي وقتايي كه فكر مي كنم ،مي خوام ديگه فكر نكنم،راحت ت ت ت ت ت ت ت ت ت.

پس چرا آقای ناظم راه استفاده از آن را نمی داند ؟

چرا كسی گوش آقای مدیر را نمی كشد

وقتی داد می زند و حرفهای بد می گوید ؟

مگر خط كش برای خط كشی كردن دفاتر نیست ؟

پس چرا آقای ناظم راه استفاده از آن را نمی داند ؟

این خطوط خون مرده از كف دستهای من چه می خواهند ؟

دانستن مساحت مثلث به چه درد من می خورد ؟

و هیچكس از كسان من نمی دانست

كه با همین سوالهای ساده بی حصار

راهی به سواحل ستاره باز خواهم كرد

راهی به رهایی رویا

و خانه ی شاعری بزرگ

كه روی به آینه دعا می كرد

یغما گلروئی

آن چنان برما به نان وآب اینجا تنگ سالی گشت

که کسی به فکر آوازی نباشد

اگر آوازی نباشد

شوق پروازی نخواهد بود.....

شفيعي كدكني

دلم‌ باران می‌خواهد

و چتری خراب...

ما مـست از سخنـانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده ایم

ما مـست از سخنـانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده ایم

مست از بوسه هایی هستیم که هنوز نگرفته ایم

از روزهایی که هنوز نیامده اند

از آزادی که در طلبش بودیم

از آزادی که ذره ذره به دست می آوریم

پرچم را بالا بگیر تا بر صورت باد ها سیلی بزند

حتی لاک پشت ها هم هنگامی که بدانند به کجا می روند زودتر از خرگوش ها به مقصد می رسند 

(شاعر یونانی یانیس ریتسوس )