نه بمبِ اتمی،

نه كنفرانسِ لندن؛

موچین در یك دست،

آیینه در دستِ دیگرش؛

دنیا را آب ببرد ، عین‌ خیالش نیست


اورهان ولي

پياز

پیاز چیز دیگری‌ست.
دل و روده ندارد.
تا مغزِ مغز پیاز است.
تا حد پیاز بودن
پیاز بودن از بیرون
پیاز بودن تا ریشه
پیاز می‌تواند بی‌دلهره‌ای
به درونش نگاه كند.
در ما بیگانه‌گی ووحشی‌گری‌ست
كه پوست به زحمت آن را پوشانده
جهنم بافت‌های داخلی در ماست
آناتومی پرشور
اما در پیاز به جای روده‌های پیچ‌درپیچ
فقط پیاز است.
پیاز چندین برابر عریان‌تر است.
تا عمق، شبیه به خودش.
پیاز وجودی‌ست متناقض
پیاز پدیده‌ی موفقی‌ست.
لایه‌ای درون لایه‌ای دیگر به همین ساده‌گی
بزرگ‌تر كوچك‌تر را در بر گرفته
و در لایه‌ی بعدی یكی دیگر یعنی سومی چهارمی.
فوگ متمایل به مركز
پ‍‍ژواكی كه به كُر تبدیل می‌شود.
پیاز، این شد یك چیزی:
نجیب‌ترین شكم دنیا.
از خودش هاله‌های مقدسی می‌تند
برای شكوهش.
در ما ـ چربی‌ها و عصب‌ها و رگ‌ها
مخاط و رمزیات.
و حماقتِ كامل شدن را
از ما دریغ كرده‌اند.

ويسواوا شيمبورسكا-ترجمه شهرام شيدايي

ما گر زسر بریده می ترسیدیم

در محفل عاشقان نمی رقصیدیم

جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان

پایگاهی باشیم که کودکان کارو خیابان آن را مرجعی برای حمایت و رفع نیاز های خود بدانند

تا مسئولان نتوانند وجودشان را کتمان کنند.

تا حافظ کودکیشان باشیم.

تا دستاوردهای جهانی پیمان نامه نوامبر 1989 سازمان ملل را که به تصوب جمهوری اسلامی ایران نیز رسیده اجرایی سازیم.

تا مسئولان بپذیرند که زندگی شاد ، مرفه و برابر حق همه ی کودکان است، نبود هر یک را بی عدالتی و مسببانش را مجرم اعلام دارند.

 

جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان:

آدرس:تهران، میدان سروری(پاسگاه نعمت آباد) خیابان زمزم، خیابان جهاد، خیابان متین، پ 53

شماره تماس: [phone]

خفه شید تمامی ناعصبانی‌ها

خفه شید تمامی ناعصبانی‌ها! من راجع به زندگی حرف می‌زنم ...

چی بودن این یاروهای پشت میز که امضاهایی دارند به اندازه‌ی معده‌های

گشاد‌شان  به صورت  دوایری کاملا  چیز!  . عصبانیت رو نوش. نوش. انگار

هیچ وقت امضای تو لای دندون‌های من گیر نمی‌کنه.